کمربند ایمنی

        - ببین. خیلی ساده ست.با دستت سگک کمربند رو بگیر و بعد بدون اونکه به جای قرار گرفتن اون کنار صندلی نگاه کنی ، با دست پیداش کن و این زبانه رو توی این شیارقرار بده.

   وقتی می گفت زبانه ، با دست زبانه ی روی سگک کمربند ایمنی خودروی مشکی رنگش را نشان می داد و همین طور شیار روی محل قرار گرفتنش را.

   گفت:

       - ولش کن من یاد نمی گیرم . سختمه با دست پیداش کنم.

       - خب برگرد نگاه کن و زبانه را سر جای خودش قرار بده و کمربند را ببند.

       - گردنم درد می گیره. خودت که می دونی، نه کمر دارم ،نه گردن و نه زانو . اذیت    می شم. یاد نمی گیرم. خودت ببندش. تازه وقتی هم که می بندی می خوام خفه بشم.

   این ماجرای همیشه شان بود . مادرزنش را مثل مادرش دوست داشت. هر جا که مسافرت می رفتند با خودشان می بردند و اصلا هیچ مسئله ای هم با هم نداشتند. به شایعات هم کار نداشت و هرچه هرکس در مذمت مادر زن می گفتند را شایعه می دانست. خیلی دوستش داشت و به احترام می گذاشت و او هم همینطور. فقط این کمربند ایمنی شده بود مسئله ی خراب کننده ی اعصابش. یادش می رفت کمربند مادرزن را ببندد و خود ش هم که نمی توانست و یک دفعه وسط کار می دید که دارد کلنجار می رود و در حالی که نصف حواسش به جلو بود باید کمربند اورا هم می بست. اگر اول کار یادش بود مسئله حل بود اما تا ترمز می کردند که چیزی بخرند او که احساس بدی نسبت به کمربند داشت بازش می کرد و تازه وسط راه مشخص می شد که دارد کلنجار می رود برای پیدا کردن سگک کمربند و قراردادن آن در محل مربوطه گوشه ی صندلی آن خودروی سیاه رنگ که تازه عوضش کرده بود.

   آن روز هم ماجرا به همین جا رسید و او سگک کمربند را از دستش گرفت تا کمربندش را محکم کند اما جای قرار گرفتن زبانه را پیدا نکرد .برگشت که پیدا  کند. گردنش در گرفت و به زور پیدا کرد اما صدای جیغ سرنشینان همراه شد با برخورد شاخ به شاخ با کامیونی که ازروبرو می آمد و ماجرا کات خورد به یک خودروی له شده که به سختی می شد تشخیص داد مشکی رنگ است.